او نتيجه را در مبناي شصتگاني بهصورت '"24 "50 '24 °1 نشان ميدهد و اضافه ميكند اگر 1414 جذر 2 است، نخستين رقم آن را بايد عدد صحيح فرض كنيم و 4 را بهصورت چهار دهم و اليٰ آخر. اين روشنترين پيشگامي در فكر كسرهاي اعشاري تا زمان استوين( (1585، يعني تقريباً تا دو قرن و نيم بعد است.
بالاخره ژان رسالهٴ كوچكي درباب محاسبهٴ سينوسها نوشت. در اين رساله يك
كَردَجَه1 برابر قوس °15 است. روش او از زرقالي اقتباس شده است.
چند رسالهٴ رياضي ديگر به او منسوب است.
3. مكانيك. از شش رسالهاي كه مقالهٴ چهارم كتاب ژان را تشكيل ميدهد، دوتاي اول دربارهٴ مكانيك است. 1)
درباب حركات و محركها، توسعهٴ يك اصل بنيادي (غلط) ديناميك ارسطو است: ((هر جسم متحركي كه تحت تأثير نيروي ثابت با مقاومتي ثابت روبهرو باشد با سرعت ثابتي حركت ميكند، كه متناسب با آن نيرو و با مقاومت نسبت معكوس دارد. 2) دربارهٴ اوزان و فلزات، در خصوص ويژگيهاي اجسام غوطهور بحث، و وزن مخصوص آنها را تعيين ميكند. از رسالهٴ شبه ارشميدسي درباب اوزان اقتباس شده است. وي با كتاب برادواردين يا برخي مآخذ آن آشنايي داشته است.
4. نجوم. در ارزيابي رصدهاي دقيق و كارامد بودن ابزارها، ژان كاملاً تحت تأثير منجمان پاريسي از قبيل گيوم سن كلودي (سيزدهم ـ 2) بود. او تعيين دايرةالبروج را كه در سال 1290 بهوسيلهٴ گيوم انجام شده بود (مقدمه
2، 1852) ستود و در سال 1318 در اورو به رصدهاي مشابهي دست زد، ولي در مورد
آنها بيش از آن لاف زده است كه بتوان اعتماد كرد. رصدهاي او با كَردَجَهاي (؟)
انجام گرفته كه شعاعش 15 قدم و كمانش °15 بوده است، ولي از اين مطلب نتيجهاي نميتوان گرفت، جز اينكه در صدد بهدست آوردن دقت بيشتري بوده (و آيا بدان دست يافته است؟).
او در پاريس چندين زيج ساخت. از جمله در سال 1321 قوانين زيج آلفونسي و در سال1339قوانين خسوف را. ساير جدولهاي او بهصورت تقويم است. از جمله
تقويم سال 1317، كه بيشتر براساس زيج
طليطلي است تا آلفونسي (استاد او گيوم سن كلودي زيج تولوز را هم مورد استفاده قرار داده بود)؛ تقويمي براي سال 1321 با جدولهايي براي دورهٴ 1321 ـ 1396،